Mijn kennismaking met het salafisme

Mijn eerste ervaring met deze luitjes was ongeveer eind jaren ’80. Het zou ’86 kunnen zijn maar ’87 of ’88 evenzeer. Het waren mijn eigen Marokkaanse jeugdvrienden die ik op tienerleeftijd weer tegenkwam. We hadden het nooit over God, maar deze keer wel. We wisten van elkaar dat we moslims zijn en verder ging het eigenlijk niet.

Maar deze keer was het anders. Ze hadden het over de ware islam, Jamal en zijn maatjes. Over het zijn van pure moslims. En ik had zoiets van vertel: En hij vertelde… Dat mannen vrouwen eigenlijk niet de hand mogen schudden, en dat we eigenlijk in een slechte wereld leven. Een verdorven Westerse wereld waar men alles mag en kan zeggen wat men wilt en waar homoseksualiteit min of meer geaccepteerd wordt. Op een gegeven moment  gingen die jongens te ver toen ze over joden begonnen. En ik ging er tegen in. Dat joden puur slecht zouden zijn en dat het jammer was dat Hitler zijn werk niet af had kunnen maken. Ik dacht: Wat is dit nou voor gekkigheid? Ik noemde ze antisemiet maar zij vonden dat ik het niet goed begreep. Dat als ik de islam beter zou kennen èn begrijpen dat ik dan akkoord zou gaan met die stelling over joden. Maar nee, ik ben die ik ben en bij mij heeft racisme en generalisatie van een heel volk geen plaats in mijn hart.

En toen was het inmiddels weer halverwege jaren 90 of iets daarna: Homo’s werden in parken mishandeld. Homo’s voelden zich niet veilig meer in Gay Capital Amsterdam. Konden ineens niet meer hand in hand met elkaar over straat. Opgegeven reden wanneer deze jongens werden gearresteerd: Islam! Het disrespect naar onze Westerse maatstaven en cultuur vanuit deze jongeren werd openlijk. Meisjes en jonge vrouwen die niet islamitisch gekleed waren werden ook door deze jongelui toegefloten, en wanneer ze negeerden: Kanker hoer! Voortdurend, en tot op heden.

Inmiddels waren we 2000 gepasseerd en krantenartikelen kwamen voorbij die nog al wat beroering brachten. Zo zou een salafistische imam gezegd hebben dat je je vrouw een corrigerende tik mag verkopen wanneer ze niet genoeg luistert. En daar maak je de vrouwenbeweging razend mee. En de homo-intolerantie, ook zo’n onderwerp. Net in het jaar dat het homohuwelijk voor het eerst op tv kwam. Ayaan Hirsi Ali die naar buiten bracht dat Aisha 6 jaar jong was toen ze met de profeet het huwelijksbootje in ging. En dat hij het huwelijk consumeerde toen zij 9 was. En niet lang daarna 9/11.

De Hofstadgroep kwam op tv en Theo van Gogh werd vermoord. Theo werd door de moslims in Nederland gehaat vanwege zijn columns waarin hij wantoestanden binnen de moslimgemeenschappen aankaartte en bekritiseerde. De moslims beschouwden dat als kritiek op islam wat overigens niet waar was. Er zijn gewoon veel wantoestanden binnen de islamitische gemeenschappen. Maar zelfreflectie en introspectie zijn bij de Nederlandse moslims vaak begrippen die niet in hun vocabulaire voorkomen. Hij werd het meeste gehaat om de volgende film:

De jaren gingen verder voorbij en eigenlijk is de weerzin ten opzichte van de islam onder de niet-moslims toegenomen. Met name door de media, de sociale media, de salafisten en een of meerdere christelijke groepen die het demoniseren van moslims en islam tot een missie hebben gemaakt. Die laatsten nemen de methodologie van de salaaf over en passen het toe om haat te zaaien ten opzichte van alle moslims. Hoe ze Jezus weten te rijmen met haatzaaien is voor mij nog steeds een raadsel, maar daar kom ik op den duur wel achter.

Ook de media lopen te klootzakken want ze weten donders goed dat het om salafisten gaat die de boel in de wereld op lopen te fokken maar spreken liever van moslims en islam. Omdat dat waarschijnlijk makkelijker verkoopt, maar ik heb ook de indruk dat dit vanuit Brussel komt, de EU. De polariteiten Duitsland versus Frankrijk, Nederland versus Duitsland, Frankrijk versus Groot Brittannië en nog meer moeten plaatsmaken voor de polariteiten moslims versus niet-moslims en blank versus niet-blank. Denk ook maar aan de Zwarte Piet activisten.

De moslims worden eigenlijk belaagd door meerdere partijen waarvan de salafisten, de media die grotendeels door de politiek bepaald wordt, en bepaalde christelijke groepen in de sociale media de belangrijksten zijn. Ik vind ze eigenlijk duivelse partijen die erop uit zijn om mensen tegen elkaar uit te spelen met de salafisten voorop. En dat salafisten afgodenfans zijn is voor mij allang duidelijk:

Vorig jaar zag ik voor het eerst dat een krant schreef over salafisten, maar weer werden de woorden moslims en islam toegepast. Heel frustrerend vind ik dat: Bang voor de olie-islam

Maar ja, salafisten hebben een financiële voorsprong en geld doet wonderen. Zelfs Cuba heeft ze binnengelaten, iets wat eigenlijk niemand verwacht van een land dat officieel atheïstisch is. En in de jaren 90 had de politiek in Suriname ze binnengelaten in Caricom verband onder het mom van deals rondom olie- en goudwinning. Ik hoop van harte dat de geest van de Surinamers hiertegen bestand is en niet zal leiden tot een impasse tussen moslims en niet-moslims.

Cees Wijblinga

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s