Kleine jongen bij de Jumbo

Ik liep rond in Jumbo, toen zag ik dat een kassier bezig was met een jongetje zijn geld te tellen. De jongen kon niet meer dan 5 of 6 jaar oud zijn… De Kassier zei:

‘Het spijt me, maar je hebt niet genoeg geld om deze pop te kopen…’

De kleine jongen draaide zich om naar de oude vrouw naast hem:

‘Oma, bent u zeker dat ik niet genoeg geld heb?’

De oude dame antwoordde:

‘Je weet dat je niet genoeg geld hebt om deze pop te kopen, mijn beste.’

Toen vroeg ze hem om daar te blijven voor slechts 5 minuten, terwijl ze wegging om rond te kijken. Ze vertrok snel. De kleine jongen hield nog altijd de pop in zijn hand… Tot slot liep ik naar hem toe en vroeg ik hem aan wie hij deze pop wilde geven.

‘Het is de pop die mijn zus meest geliefd is en ze wilde deze pop zo graag voor Kerstmis. Ze was er zeker van dat de Kerstman deze pop zou brengen voor haar.’

Ik antwoordde hem dat de Kerstman misschien wel binnenkort de pop zou brengen naar haar, en hij zich geen zorgen moest maken. Maar hij antwoordde me verdrietig:

‘Nee, de Kerstman kan de pop niet naar haar brengen waar ze nu is. Ik moet de pop aan mijn mama geven, zodat ze die kan afgeven aan mijn zusje wanneer ze naar daar gaat.’

Zijn ogen waren zo droevig terwijl hij dit zei:

‘Mijn zusje is naar God gegaan. Papa zegt dat mama binnenkort ook naar God gaat en heel snel ook, dus ik dacht dat ze de pop kon meenemen om af te geven aan mijn zus.’

Mijn hart was bijna gestopt. De kleine jongen keek me aan en zei:

‘Ik heb papa verteld dat mama nog niet mocht gaan. Ze moet wachten tot ik terug kom van het winkelcentrum.’

Toen toonde hij me een hele mooie foto van zichzelf. Hij lachte. Hij vertelde me toen:

‘Ik wil dat mama mijn foto meeneemt zodat ze me niet vergeet. Ik hou van mijn mama en ik wens dat ze niet vertrekt, maar papa zegt dat ze moet gaan om bij mijn zusje te zijn.’

Toen keek hij weer op naar de pop met de droevige ogen, heel rustig. Ik pakte snel mijn portemonnee en zei tegen de jongen:

‘Stel dat we opnieuw het geld controleren, voor het geval je wel genoeg geld hebt voor de pop!’

‘OK’, zei hij, ‘ik hoop dat ik wel genoeg heb.’

Ik voegde een deel van mijn geld erbij zonder dat hij het zag en we begonnen te tellen. Er was genoeg voor de pop en zelfs wat extra geld… De kleine jongen zei:

‘Dank u God voor het geven van genoeg geld!’

En hij keek me aan en voegde eraan toe:

‘Vroeg ik gisteravond voor ik ging slapen aan God om ervoor te zorgen dat ik genoeg geld had om deze pop te kopen, zodat mama die kon geven aan mijn zus. Hij hoorde mij! Ik wilde ook genoeg geld om een witte roos voor mijn moeder te kopen, maar ik durfde God niet te vragen omdat ik al iets gevraagd had… Maar Hij gaf me genoeg geld om de pop en een witte roos te kopen. Mijn mama houdt van witte rozen.’

Een paar minuten later, de oude dame kwam terug en vertrok ik met mijn auto. Ik eindigde mijn winkelen in een totaal andere gemoedstoestand dan toen ik begon. Ik kon het jongetje niet uit mijn gedachten zetten.

Toen herinnerde ik me een lokale krantenartikel van twee dagen geleden, dat een dronken man die een vrachtwagen bestuurde, een auto raakte die bestuurd werd door een jonge vrouw met een klein meisje… Het kleine meisje stierf meteen, en de moeder was achtergelaten in kritieke toestand. De familie moest beslissen om de stekker uit te trekken, omdat de jonge vrouw niet in staat zou zijn om te herstellen van de coma. Was dit de familie van het jongetje?

Twee dagen na deze ontmoeting met de kleine jongen, las ik in de krant dat de jonge vrouw was overleden. Ik kon mezelf niet stoppen en ik kocht een bos witte rozen en ging naar het funerarium waar het lichaam van de jonge vrouw lag voor de familie en de mensen om de laatste wensen te maken voor haar begrafenis…

Ze was daar, in haar kist, met een mooie witte roos in haar hand en de foto van de kleine jongen met de pop geplaatst op haar borst. Ik verliet de plaats, tranende ogen, het gevoel dat mijn leven voorgoed is veranderd…

De liefde die de kleine jongen had voor zijn moeder en zijn zus is er nog steeds, tot op deze dag moeilijk voor te stellen. En in een fractie van een seconde had een dronken chauffeur alles van hem weg genomen…

Nu heb je twee keuzes:

1) het bericht op je eigen prikbord zetten als dit je enorm raakt,😢

2) als het je niet raakt diep vanbinnen in je ❤ negeer dit dan.

Schrijver onbekend

Advertenties