Protesten gaan gewoon door in Marokko

De protesten gaan gewoon door in Marokko en dat is maar goed ook.

Waar ik me wel kapot aan irriteer is die kut generatie Marokkanen die meestal gebrekkig Marokkaans spreken en het land alleen van vakantie kennen, maar tegelijkertijd zich schamen dat er in Marokko veel wordt geprotesteerd. Ze hebben het gevoel dat als je je onvrede uit over Marokko, dat je ze dan voor schut zet en ook Marokko te schande maakt. Want – volgens hen – is Marokko een prachtig land, heeft het een geweldige koning en gaat het helemaal de goede kant op. Het is slechts een kwestie van even geduld, dan komt het helemaal goed daar.

Dit zijn duidelijk Marokkanen met een identiteitscrisis die vinden dat de koning al zijn best doet om te onderzoeken wat Mohsin Fikri is overkomen.

Deze groep irritante Marokkanen denkt dat het probleem alleen om Mohsin draait en dat als de schuldigen worden opgepakt, dat daarmee het probleem in Marokko opgelost is. Hoe kinderachtig ben je wel niet als je dit denkt? Deze groep Marokkanen schaamt zich dus voor het feit dat mensen demonstreren. Vaak Marokkanen die onvoorwaardelijke liefde voelen voor de koning en Marokko ook een geweldig land vinden. Ze zijn het zicht op Marokko kwijt en weten weinig af van wat er zich daar afspeelt.

Kortom:

Ze leven in een grote ontkenning.

Onder deze groep Marokkanen heb je dan weer de salafisten. Die vinden sowieso dat je niet mag demonstreren, dus laten ze imams uit Saoedi-Arabië hen vertellen wat ze moeten doen.

Walgelijk en misselijkmakend. Dit zijn echt de Marokkanen waar je niet op kunt leunen. Ze genieten volop van de democratie die door hun geloof (het salafisme) wordt afgekeurd, en tegelijkertijd doen ze niets tegen de onrechtvaardigheid in landen waar die sterk heerst. Ze zeggen dat je geduld moet hebben en zogenaamd geen ‘fitna’ moet veroorzaken.

Beide groepen Marokkanen, zowel de salafisten als de chauvinisten, hebben een sterke identiteitscrisis. Ze kunnen nergens meer op leunen behalve op hun geloof of koning. Omdat ze Marokko alleen van vakantie kennen, weten ze vrij weinig van wat er allemaal gaande is. De onderdrukking van de bevolking, discriminatie, corruptie, geen sociale zekerheid, armoede en noem maar op.

Diegenen onder hen die wel beseffen dat we al deze problemen hebben, hebben dan de neiging Marokko te vergelijken met landen als Syrië en Libië…

Kortom: Hun identiteitscrisis belemmert hen volledig om de realiteit te beseffen.

Een ander probleem dat in Marokko al decennialang bestaat, is de discriminatie van de Amazigh bevolking. Zowel die van het noorden als degenen die nog in de bergen leven.

Koning Hassan II noemde de Amazigh van het noorden ‘al Awbaash’. Een Arabische term voor mensen die ‘dierlijk gedrag’ vertonen. Die achterlijk zijn, niets goeds in zich hebben en eerder barbaren zijn die ook behoren tot de laagste soort van de bevolking.

Hoe Hassan II de Amazigh van het noorden beschreef, zien we terug in de impact van het dagelijkse leven van de Amazigh bevolking. Het apparaat discrimineert enorm op allerlei terreinen. Arabieren krijgen in veel gevallen betere posities in de regering dan de Amazigh. Dit discriminerende gedrag is ook de reden waarom er ook af en toe spanningen zijn tussen de Arabieren en de Amazigh.

Dit is ook reden waarom je dan weer ook extremisten krijgt binnen de Amazigh, extremisten die een afkeer hebben tegen Arabieren en alles wat maar Arabisch is. Gelukkig zien we aan de hand van de demonstraties in het hele land dat zowel de Arabieren als de Amazigh opkomen voor hun rechten. De dood van Mohsin was voor hen de druppel die de emmer deed overlopen. De protesten in het hele land hebben bewezen dat ze het allemaal zat zijn.

Wat betreft de salafisten en de Marokkaanse chauvinisten, die zijn de echte ‘awbaash’ van Marokko als je het mij vraagt.

Wie niet opkomt voor zijn rechten, ontkent duidelijk dat er problemen zijn. Wie vernedering en onderdrukking accepteert, is duidelijk zijn menselijkheid verloren en leeft over de rug van anderen. Aan hem heb je niets en je kunt op geen enkele wijze op hem rekenen.

Weg met dat soort volk, volk dat in ontkenning leeft! Want het feit dat ze in een democratisch land als Nederland leven en niets meekregen van de beginselen van de democratie om die de Marokkanen in Marokko ook te gunnen, betekent dat ze echt een waardeloos leven leiden.

Hun bestaan kenmerkt zich slechts aan twee dingen: Een hogere macht aanbidden (een god of een koning) en eten en drinken om in leven te blijven.

Van een doodgewone Marokkaanse jongen

Advertenties