Omdat de belangrijke details geen controverse zijn

‘We zijn een publieke omroep, we worden betaald met belastinggeld en dat betekent dat wij het geluid van de regering vertolken en niet dat van de oppositie,’ aldus Claudia Zimmerman over het vluchtelingenbeleid bij het nieuws van WDR.

Het is tekenend voor de ethische code in de journalistiek die duidelijk in zwaar verval is geraakt. Als ik mijn boeken lees over en door de oppositie in de tijd van Willem I zijn er treffende gelijkenissen met als enige verschil dat de koning toen dreigde met bijvoorbeeld het afnemen van de drukpersen.

En voor wie denkt: Zie je wel, zal ik uit zijn droom helpen.

Dit is geen uitzondering op de regel van politieke kleur. De Telegraaf staat bomvol met xenofobie gerelateerd materiaal, Vrij Nederland en de Volkskrant juist weer sociaal democratisch, en Elsevier preekt weer vooral een republikeins rechtse visie. Er bestaat geen middenweg. En men klaagt over die sensatiezoekerij maar heeft die eigenlijk ook zelf geïnitieerd.

Immers, de middenweg verkoopt niet. Mensen lezen je artikel niet als je notulen maakt van twee transseksuelen die mishandeld werden door drie jonge Arabieren nadat ze op hun pikkies waren getrapt toen bleek dat ze twee transseksuelen versierden. Men leest veel liever over een door de politie voorkomen steniging. Dat trekt lezers, dat trekt aandacht, de misplaatste controverse die niet bepaald wordt door een gebeurtenis, maar door de manier waarop die gebeurtenis wordt omschreven.

Neem de manier waarop er met de woorden van politici wordt omgegaan. Burgemeester Reker die in antwoord op de vraag ‘Hoe kunnen vrouwen zich weren tegen dit soort geweld’ na Keulen aangeeft een armlengte afstand te houden. Waarschijnlijk een idee die zich ter plekke had gevormd, is erna tot in den treuren uitgebeeld als het toonbeeld van de zwakke Duitse reactie op de massamigratie. Dat terwijl ze alleen intuïtief reageerde, ze uitte geen beleid maar louter haar eerste gedachte bij de vraag.

Ook dat is tekenend voor hoe de journalistiek zich uit: door in feite onbelangrijke details te noemen omdat de belangrijke details geen controverse zijn, geen sensatie oproepen waardoor het niet meer waard is die belangrijke details te benoemen. En we bezondigen ons allemaal aan het consumeren van die feitelijke fictie door erop te reageren, ernaar te handelen en vooral de werkelijke feiten te negeren.

Paul van Stoppelen

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s